Dotychczas występowanie Paraliparis magnoculus potwierdzono w dwóch lokalizacjach w Morzu Rossa (Ocean Południowy):
na południowy wschód od ławicy Iselin Bank na głębokości 1368 m, w kanionie Scott Canyon na głębokościach w przedziale 950–1413 m.
Morfologia Ciało ryby ma silnie wydłużony kształt, stopniowo zwężający się tuż za stosunkowo krótką jamą brzuszną. Największy ze zbadanych osobników mierzył ponad 18 cm długości (bez brakującego ogona).
Głowa jest masywna, a pysk krótki, tępy i płaski, stanowiący około 19–25% całkowitej długości głowy. Cechą wyróżniającą są wyjątkowo duże i wyraziste oczodoły, które zajmują od 36% do 39% długości głowy, a ich górna krawędź niemal zrównuje się z górnym profilem ciała. Zęby mają formę prostych, tępych kłów i są ułożone w około dziewięć ukośnych rzędów (po maksymalnie 10 zębów), tworząc wąskie pasma. Na łączeniu kości przedszczękowych widoczna jest wyraźna przerwa.