Układ z Kurmandżan-datką umożliwił Rosjanom całkowite zajęcie ziem pozostających dotychczas pod jej zwierzchnictwem. Zostały one wcielone do Imperium Rosyjskiego jako część powiatów andiżańskiego, margelańskiego i oszyńskiego. Znaczenie Kurmandżan-datki spadło, ale nadal cieszyła się ona szacunkiem Kirgizów i Rosjan, a jej krewni otrzymali stanowiska w rosyjskiej administracji. W 1881 car Aleksander III przyznał jej dożywotnią rentę w wysokości 300 rubli rocznie. Z kolei w 1901 Mikołaj II na 90. urodziny przekazał jej kosztowny zegarek z godłem Imperium Rosyjskiego. Kurmandżan-datka często też służyła radą rosyjskim namiestnikom oraz wykorzystywała swój autorytet do rozwiązywania ważnych problemów gospodarczych. W latach 80. XIX wieku doprowadziła do budowy drogi handlowo-pocztowej Gülczö-.
thumb|Carl Gustaf Emil Mannerheim (pierwszy z lewej) i Kurmandżan-datka (druga z lewej), 1906