Jan Bukowiecki (ur. ok. 1597, zm. 1640–1643) – polski pisarz reformacyjny pochodzący z Bukowca w Wielkopolsce (obecnie województwo lubuskie)Dariusz Aleksander Rymar, Jan Bukowiecki z Bukowca (ok. 1597 – 1640–1643) [w:] Rocznik Lubuski, tom XXVII, cz. 1, Zielona Góra 2001..
Życiorys Pochodził z rodu polskiej szlachty Bukowieckich, który w połowie XVI wieku przeszedł pod wpływem braci czeskich na protestantyzm. Rodzina przeszła na kalwinizm za sprawą dziadka Jana Mikołaja Bukowieckiego (ur. ok. 1541–1547, zm. ok. 1570–1575). Jan Bukowiecki był synem Jana zmarłego około 1605 oraz Anny z Wilkowa Ossowskiej herbu Abszac, która zmarła w 1628Dariusz Aleksander Rymar, Jan Bukowiecki z Bukowca (ok. 1597 – 1640–1643) [w:] Rocznik Lubuski, tom XXVII, cz. 1, Zielona Góra 2001..
Dokładna data urodzenia Jana Bukowieckiego nie jest znana. Prawdopodobnie urodził się około roku 1597, ponieważ rok wcześniej jego rodzice zawarli małżeństwo. Pierwsza wzmianka o Janie pochodzi z 1609, kiedy jeszcze był małoletni i wspólnie z braćmi wystąpił jako spadkobierca stryjecznego dziada Abrahama Bukowieckiego. W tym samym roku otrzymał od Łukasza Kurnatowskiego cesję rezygnacji z Nietążkowa oraz pustek Unina. W roku 1611 wystąpił również jako zastawny posesor Nietążkowa.