Do jego budowy wybrano żelazo zgrzewne („kujne”) ze względu na jego wystarczająco wysokie właściwości wytrzymałościowe, dobrą kowalność i odporność na korozję, a jednocześnie niezbyt twarde (co było istotne se względu na konieczność wiercenia otworów pod nity).
Rozpiętość przęsła mostu Blackfriars Bridge wynosi 68,58 m (225 stóp), a niepodparta długość 64,6 m (212 stóp). Jest to jedyna zachowana tego typu konstrukcja w całej Kanadzie. W Stanach Zjednoczonych pozostało jeszcze kilka podobnych mostów, a najdłuższy z nich (rozpiętość 57,9 m) znajduje się w Mankato w stanie Minnesota.
Ochrona Most został wpisany na listę dziedzictwa kulturowego przez miasto London w 1992 roku na mocy Części IV Ustawy o Dziedzictwie Ontario (Ontario Heritage Act; L.S.P.-3140-106). Most Blackfriars został również wpisany na listę mostów dziedzictwa prowincji Ontario, listę mostów o znaczeniu prowincjonalnym, prowadzoną przez Ministerstwo Kultury.
Przypisy
Kategoria:London (Kanada)
Kategoria:Mosty i wiadukty drogowe w Kanadzie