(około 180 000 dolarów obecnie).
Na przestrzeni półtora wieku most przeszedł szereg gruntownych napraw i modyfikacji. W ich trakcie, w celu wzmocnienia konstrukcji, dodano szereg elementów w postaci dodatkowych płyt i prętów i zastosowano połączenia spawane. Wprowadzono ograniczenie masy pojazdów do 3 ton. Te modyfikacje wpłynęły na historyczną integralność mostu, ale niewątpliwie pomogły mu przetrwać długi czas.
Prowadzona od 2010 r. ocena ryzyka stanowiła pierwszy etap opracowywania długoterminowej strategii, mającej na celu ochronę mostu oraz jego wartości historycznych i estetycznych, przy uwzględnieniu jego funkcji jako przeprawy przez North Thames. Z powodu stwierdzonych uszkodzeń drewnianego pomostu i samej żelaznej konstrukcji, most został w maju 2013 r. zamknięty dla ruchu samochodowego. Ze względu na zakres i koszty przewidywanych niezbędnych napraw (około 3 mln dolarów kanadyjskich) zamknięcie przedłużono na czas nieokreślony, a następnie obiekt ponownie otwarto tylko dla ruchu rowerowego i pieszego w grudniu 2013 r. W listopadzie 2017 r. ruszyła warta ok. 8 mln. dolarów kanadyjskich generalna renowacja obiektu. Most przecięto na pół i dźwigami podniesiono nad brzeg rzeki, aby przewieźć go w inne miejsce i poddać renowacji.