W przeddzień wizyty w jego celi biskupa Jana Gilberta, przyszedł na świat jego syn, Iwen. Dzięki wstawiennictwu biskupa i swemu niejednoznacznemu udziałowi w bitwie z wojskiem królewskim, Urien został zwolniony z więzienia. Wstąpił wówczas na służbę do księcia Gaunta. Wraz z nim udał się w 1386 roku na wyprawę po koronę kastylijską. Po klęsce swego pana pozostał w Hiszpanii. Podczas pogromu Żydów w Walencji w lipcu 1391 uratował siostrę późniejszego biskupa Burgos Pawła de Santa Maria. W marcu 1392 roku urodziła ona córkę Uriena, a przyrodnią siostrę Iwena, Rut Tomasę.
Wniosek Iwena W czerwcu 1431 Iwen wręczył biskupowi Beauvais Pierre'owi Cauchonowi i Ryszardowi Beauchamps, hrabiemu Warwick uzasadnienie wywiezienia, fikcyjnie spalonej pod koniec maja w Rotomagu Joanny d'Arc, na Atlantydę. 29 czerwca zebrała się rada możnych w Crotoy, która, jak się wydaje, zaakceptowała ten projekt. W uzasadnieniu Iwen wspomina, że został w młodym wieku paziem-lutnistą hrabiego Derby, późniejszego Henryka IV. Wziął udział u jego boku w krzyżackiej wyprawie na Wilno (1390) oraz w podróży do Ziemi Świętej (1393). Następnie w 1399 roku walczył pod księciem Witoldem przeciwko Timurowi, zakończonej klęską nad Worsklą. W 1410 musiał uciekać z Anglii, ścigany listami biskupimi, oskarżającymi go o nieprawowierne poglądy.