Dzięki jego zaangażowaniu udało się zabezpieczyć znaczne zespoły zabytkowe i zbiory biblioteczne, przeniesione do Muzeum Świętokrzyskiego w Kielcach, gdzie został członkiem Rady Naukowej. Konserwował również obrazy przejęte przez muzeum. Wykonał również spisy zabytków powiatów pińczowskiego i jędrzejowskiego oraz malował obrazy do kościołów w Chrobrzu i Kijach.
Od 1946 był delegatem Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki ds. zabezpieczenia zabytków ruchomych w województwie wrocławskim. Początkowo pełnił stanowisko zastępcy kierującego zabezpieczaniem i rewindykacją, Witolda Kieszkowskiego. Zajmował się m.in. ewakuacją zabytków zgromadzonych przez Niemców, dla ochrony przed działaniami wojennymi, w lutym 1946 ewakuował tego typu składnice z Henrykowa i Kamieńca. W okresie od kwietnia 1949 do maja 1949 kierował samodzielnie pracami w województwie wrocławskim. Jednocześnie realizował ilustracje do książek. Powróciwszy do Warszawy współpracował z: Wydawnictwem „Nasza Księgarnia”, Wydawnictwem Iskry, Państwowym Instytutem Wydawniczym, Ludową Spółdzielnią Wydawniczą i Prasą Wojskową.
Życie prywatne Był synem ślusarza, Antoniego Styczyńskiego i Franciszki z domu Wiśniewskiej.