Drugi kanon z 418 roku miał wpływ na postrzeganie dzieci oraz metody ich wychowywania, kształtując normy moralne i religijne wokół potrzeby oczyszczenia i odkupienia od wczesnego dzieciństwa.
Wpływ kanonu na psychikę jednostki Kanon drugi synodu kartagińskiego przyczynił się do rozwoju poglądu o dziedzicznej winie i konieczności odkupienia. Zgodnie z tym przekonaniem, człowiek jest z natury obciążony skutkami grzechu, a skutki grzechu osłabiają jego moralną kondycję. Nauczanie religijne, koncentrujące się na dziedzicznej winie i jej konsekwencjach, wpływa na reakcje psychiczne, takie jak lęk, strach, poczucie winy, związane z oczekiwaniem kary i potępienia. Mogą wywołać one w następstwie stany niepokoju, niepewności, bezradności, bezsilności (lęk/strach) oraz trudności w ocenie realnej sytuacji czy pojawienie się nieświadomej potrzeby bycia ukaranym (wina). W formie nasilonej mogą stać się one przyczyną nerwic i zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych na podłożu religijnymAbramowitz, Jonathan S. i Jennifer L. Buchholtz. 2020 r. Duchowość / religia i obsesyjne zaburzenia związane z kompulsywnością. W: Podręcznik duchowości, religii i zdrowia psychicznego, Wydanie drugie pod redakcją David Rosmarin i Harold Koenig. San Diego: Academic Press, s. 61–78.