thumb|Grób socjologów Marii i Stanisława Ossowskich na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Stanisław Ossowski (ur. 22 maja 1897 w Lipnie, zm. 7 listopada 1963 w Warszawie) – polski socjolog, psycholog społeczny, metodolog nauk społecznych i teoretyk kultury. Profesor Uniwersytetu Łódzkiego (lata 1945–1947) i Uniwersytetu Warszawskiego (lata 1947–1963). Mąż Marii Ossowskiej.
Życiorys Syn lekarza Władysława Karola Ossowskiego i Kazimiery Marii Pyrowicz. Stanisław Ossowski po ukończeniu gimnazjum we Włocławku, w 1915 roku rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1918 roku przerwał studia i wyjechał do Krakowa, by wstąpić do I Pułku Ułanów. Od 1919 roku kontynuował studia na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie utrzymywał się z korepetycji. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku. Po wojnie kontynuował studiowanie filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Jego nauczycielami byli m.in. Tadeusz Kotarbiński, Jan Łukasiewicz i Władysław Tatarkiewicz. W 1921 roku otrzymał stypendium rządu francuskiego, dzięki czemu studiował w Paryżu (Collège de France), w Rzymie i w Londynie (m.in. u Bronisława Malinowskiego). W okresie międzywojennym nauczyciel języka polskiego w Prywatnym Żeńskim Gimnazjum Cecylii Plater-Zyberkówny. Doktorat (Analiza pojęcia znaku, 1925) napisał u Tadeusza Kotarbińskiego na UW.