Do budowy twierdzy przybył pułk hadziacko-mirhorodzki 1390 ukraińskich kozaków, a główne prace ukończył w ciągu czterech miesięcy: od czerwca do października 1754. Podczas prac zginęło 72 Zaporożców, 233 zachorowało, a 855 uciekło do Siczy. Twierdza św. Elżbiety tylko raz służyła w czasie działań wojennych – podczas wojny rosyjsko-tureckiej (1768–1774). 4 stycznia 1769 dowodzona przez chana krymskiego Kirima Gireja 70-tysięczna armia turecko-tatarska przekroczyła granicę i 7 stycznia zatrzymała się w pobliżu stacji. W twierdzy ukrywali się generał Isakow wraz z garnizonem i okolicznymi mieszkańcami. Tatarzy splądrowali okoliczne wsie i wzięli w niewolę okolicznych mieszkańców, jednak obrońcom miasta udało się odeprzeć ataki tatarskie i przepędzić najeźdźców. Była to ostatnia wyprawa Tatarów krymskich na UkrainęОб учреждении Губернского города в Екатеринославском Наместничестве, под названием Екатеринославля, и о составлении сего Наместничества из 15 уездов.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Twierdza św. Elżbiety (Kropywnycki) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.