Przedtułów jest jednolity, śródtułów i zatułów podzielone zaś są na trzy płaty. Skleryt przedplecza zachodzi na prawie całe boki przedtułowia. Przetchlinki śródtułowia mają C-kształtne płytki oddechowe. Odnóża mają walcowate, pozbawione pazurków przedstopia.
Odwłok zbudowany jest z segmentów, z których te od pierwszego do szóstego podzielone są na trzy części, te od siódmego do ósmego na dwie części, a dziewiąty i dziesiąty są zlane od strony grzbietowej. Na segmentach od szóstego do ósmego znajdują się półkoliste przetchlinki. Raster ma pali rozmieszczone w jednym podkowiastym szeregu lub w dwóch łukowatych, równoległych szeregach, otwartą z tyłu septulę oraz tegillę w postaci licznych szczecinek zakrywających prawie cały spód ostatniego segmentu odwłoka.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają tereny otwarte, w tym stepy, łąki, murawy, nadmorskie wydmy i stanowiska ruderalne. Larwy żyją w glebie, odżywiając się korzeniami. Owady dorosłe żerują na kwiatach.
Rodzaj palearktyczny, rozmieszczony od Wysp Kanaryjskich na zachodzie po Ałtaj, Tybet i Kaszmir na wschodzie. W Europie stwierdzono pięć gatunków, z których tylko łanocha pobrzęcz występuje w Polsce – gatunek ten od końca XX wieku znajduje się w ekspansji na północ i wschód i ma drugi obok O.