Wewnętrzne krawędzie deksiotorm są proste do wklęsłych. Haptolachus ma od 5 do 20 włosowatych szczecinek na przedzie, lewe nesium w postaci stożka zmysłowego z czterema porami, prawe nesium zanikłe, a w częściach tylno-bocznych po dwie szczecinki porowate. Żuwaczki są niesymetrycznie zbudowane, pozbawione podłużnych bruzd, na przednio-bocznej części wierzchu opatrzone dwoma wydatnymi szczecinkami i porem środkowym. Lewa żuwaczka ma cztery zęby tnące, wydatny odsiebny płat molarny, spłaszczony z wypukłym brzegiem tylnym calyx i od 6 do 21 szczecinek w brustii. Prawa ma dwa wydatne zęby tnące i jeden szczątkowo zaznaczony, calyx w widoku środkowym podzielony na dwa prawie trójkątne płaty, a brustię założoną z od 4 do 16 szczecinek. Na rejon strydulacyjny żuwaczki składa się od 9 do 25 poprzecznych listewek. Szczęki mają żuwki zewnętrzne i wewnętrzne całkowicie zrośnięte w male. Pieniek ma na powierzchni grzbietowo-środkowej od 10 do 25 szczecinek włosowatych, ukośny szereg kolcowatych ząbków strydulacyjnych i ścięty wyrostek przedni. Głaszczki szczękowe budują cztery człony, z których przedostatni ma zwykle dwie szczecinki. Sklerom podgębia ma niesymetryczny, wystający, ścięty, spiczasty wyrostek oraz delikatnie zesklerotyzowane boczne płaty. Głaszczki wargowe są dwuczłonowe.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łanocha · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.