Jako nowa pierwsza dama została ciepło przyjęta i dzięki wydawanym przyjęciom szybko zyskała poparcie waszyngtońskiej elity. Zapraszała do Białego Domu nie tylko polityków i dyplomatów, ale też naukowców i artystów, a także młodych muzyków, początkujących śpiewaków operowych, muzyków jazzowych i nowoczesnych tancerzy; gościli u niej m.in. Ernest Hemingway, John Steinbeck, Isaac Stern, Pau Casals, Igor Strawinski i Andrew Wyeth.
Zorganizowała zbiórkę pieniędzy na budowę , ponieważ uważała sytuację kulturalną stolicy za mierną. Zwracała uwagę na zaniedbania socjalne w regionach opóźnionych technologicznie i aktywnie działała w sprawie ochrony przestrzeni miejskich. Zwracała uwagę na znaczenie ochrony dziedzictwa historycznego, toteż opowiadała się za odrestaurowaniem Pennsylvania Avenue i uchroniła przed wyburzeniem kilku XIX-wiecznych budynków w Lafayette Square. Założyła Komitet Sztuk Pięknych i Towarzystwo Historyczne Białego Domu, których celem było zgromadzenie stałych kolekcji amerykańskich dzieł malarskich i sztuki dekoracyjnej. Była odpowiedzialna za wystawienie obrazu Leonarda Da Vinci Mona Liza w Stanach Zjednoczonych, co było wówczas precedensem, ponieważ dzieło nigdy nie opuściło Luwru.