Utrzymał się przy władzy do 1948 roku, kiedy oddał władzę Rómulo Gallegosowi. który został niebawem obalony przez jednego z generałów junty – Carlosa Delgado Chalbauda. Po konflikcie wewnątrz junty, podczas którego Carlos Delgado Chalbaud został zamordowany, władzę tymczasowo przejął Germán Suárez Flamerich. mały|Nicolás Maduro (2023)
II połowa XX wieku W 1952 roku do władzy doszedł uczestnik obu puczów Rewolucyjnej Junty Wojskowej – Marcos Pérez Jiménez. Nowy prezydent ogłosił się dyktatorem i postawił w swojej polityce na rozwój gospodarczy i bliską współpracę z USA. W 1958 roku został on obalony w wyniku zamachu stanu i władzę przejął na krótko Wolfgang Larrazábal, a wkrótce potem do władzy wrócił w wyniku porozumienia socjaldemokratów i chadetów Rómulo Betancourt. Za jego kadencji dokonano zmian w konstytucji zwiększających kompetencje prezydenta i dokonał reform gospodarczych i społecznych. W 1964 roku nowym prezydentem został Raúl Leoni. Za jego oraz jego poprzednika rządów nieustannie trwały walki z partyzantami i doszło do trzęsienia ziemi w Caracas (1967). Za pierwszej kadencji nowego prezydenta – Rafaela Caldera – dochody z eksportu ropy naftowej jeszcze mocniej wzrosły. Prezydent Carlos Andrés Pérez za swej pierwszej kadencji znacjonalizował wydobycie żelaza i ropy naftowej.