W planach było włączenie do tego państwa także Peru i Boliwii. Wenezuelą zarządzał wtedy wiceprezydent José Antonio Páez. W latach istnienia Wielkiej Kolumbii Hiszpanie próbowali jeszcze kilka razy odzyskać Wenezuelę, zostali jednak pokonani w bitwie pod Carabobo (1821) i w bitwie morskiej pod Maracaibo (1823).
Niepodległa Wenezuela mały|José Antonio Páez
XIX wiek Wielka Kolumbia była państwem targanym wieloma konfliktami wewnętrznymi konfliktami, a po śmierci Simóna Bolívara w 1830 roku państwo rozpadło się na Kolumbię, Wenezuelę, Panamę i Ekwador. Prezydentem Wenezueli został jej wcześniejszy wiceprezydent – José Antonio Páez (był nim w latach 1830–1835, 1839–1843, 1861–1863). Posiadał on duży wpływ na politykę państwa. Został on jednak obalony po wojnie domowej trwającej w latach 1859–1863. W 1863 roku Wenezuela jako pierwsze państwo na świecie zniosło karę śmierci za wszystkie przestępstwa. W 1879 roku odkryto złoto na granicy Wenezueli z Gujaną Brytyjską, co doprowadziło do konfliktu państwa z Brytyjczykami (1895). Po arbitrażu międzynarodowym złoża przyznano Imperium brytyjskiemu. W 1881 roku został ustanowiony hymn Wenezueli.