Popularna nazwa Lennakatten (kot Lenna), przejęta później przez kolej muzealną, była przydomkiem nadanym przez ludność parowym wagonom motorowym, z uwagi na ich syczenie.
thumb|Stacja Faringe thumb|Stacja Almunge w 1966 roku W 1881 roku powołano spółkę, która miała zbudować kontynuację kolei z Länny na południe, po czym 23 października 1884 roku otwarto nową 60-kilometrową linię z Länny do nadmorskiego Norrtälje, przez Faringe i Rimbo (kolej Lenna-Norrtelje Jernväg, LNJ). 19 grudnia 1885 roku natomiast otwarto łączącą się z nią kolej Stockholm-Rimbo Jernväg (SRJ), początkowo z linią o długości 56 km między stacją Stockholms Östra a Rimbo, przez Danderyd i Vallentuna. Sieć kolei wąskotorowych w regionie w następnych latach nadal się rozrastała. Między innymi, w 1897 roku otwarto linię z Rimbo na północny wschód do Häverösundu, którą w 1915 roku przedłużono do Hallstaviku. Rimbo stało się dzięki temu stacją węzłową, z połączeniami w czterech kierunkach. Z czasem odcinek Sztokholm – Rimbo okazał się najbardziej rentowny. W 1905 roku kolej Lenna – Norrtälje, która miała poważne problemy finansowe, została przejęta przez SRJ. W tym roku też SRJ kupiła większość udziałów w kolei Upsala – Lenna i przejęła prowadzenie ruchu na wydzierżawionym torze, a w 1908 roku wykupiła ją w całości.