Pierwsze oddziały partyzanckie powstały jeszcze przed bitwą pod Borodinem. 23 lipca, po połączeniu się z generałem Piotrem Bagrationem pod Smoleńskiem, generał Michaił Barclay de Tolly utworzył lotny oddział partyzancki składający się z kazańskich dragonów, trzech pułków Kozaków dońskich i stawropolskich Kałmuków pod generalnym dowództwem generała Ferdinanda von Wintzingerodego, który miał działać przeciwko francuskiej lewej flance i zapewniać łączność z korpusem generała Piotra Wittgensteina. Ważnym źródłem informacji okazał się również lotny oddział Wintzingerodego. W nocy z 26 na 27 lipca Barclay de Tolly otrzymał wiadomość od Wintzingerodego z Wieliża o planach Napoleona, aby przejść z Porzecza do Smoleńska, by w ten sposób odciąć drogę ucieczki armii rosyjskiej. Po bitwie pod Borodinem oddział Wintzingerodego został wzmocniony trzema pułkami kozackimi i dwoma batalionami jegrów. W bitwie pod Zwienigorodem lotny oddział opóźnił natarcie dużych sił francuskich, a następnie kontynuował działania na flankach wroga, rozbijając go na mniejsze oddziały.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Partyzantka w wojnie ojczyźnianej 1812 roku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.