(Und Pippa tanzt) (tekst) 1908 Biedny Henryk (Der arme Heinrich) 1910 Grecka wiosna (Griechischer Frühling) [po 1911] Szczury (Die Ratten) – przekład teatralny, rękopiśmienny, nieopublikowany (Teatr Miejski we Lwowie) 1925 Głupiec (Der Narr in Christo Emanuel Quint) 1926 Fantom (Phantom) [po 1927] Atlantis (Atlantis), Kacerz z Soany (Der Ketzer von Soana) [po 1930] Wanda (Der Dämon; = Wanda), Wyspa Wielkiej Matki (Die Insel der großen Mutter) 1955 Tkacze (Die Weber) – nowy przekład Wilhelma Szewczyka 1962 Księga namiętności (Buch der Leidenschaft) 1964 Szaleniec Boży, Emanuel Quint (Der Narr in Christo Emanuel Quint; wyd. 1 pt. Głupiec) 1993 Karnawał (Fashing)
Nagrody i wyróżnienia 1896 Nagroda literacka im. Franza Grillparzera za Hanneles Himmelfahrt 1899 Nagroda literacka im. Franza Grillparzera za Fuhrmann Henschel 1905 Nagroda literacka im. Franza Grillparzera za Der arme Heinrich 1911 Order Maksymiliana 1912 Nagroda Nobla (literatura) 1924 Członkostwo honorowe w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu 1924 Order Pour le Mérite (klasa pokojowa) Po uzyskaniu Nagrody Nobla otrzymał honorowe obywatelstwo miast: Szczawno-Zdrój, Jelenia Góra (1912) i Wrocław (1922)Karlheinz Spielmann, Ehrenbürger und Ehrungen in Geschichte und Gegenwart. Eine Dokumentation zur deutschen und mitteleuropäischen Geschichte, Bd.