Walenty Roździeński w 1595 roku stał się właścicielem kuźni w Roździeniu, lecz próbując uzyskać prawa szlacheckie skonfliktował się z Katarzyną Salomonową i rok później w Roździeniu pozostała tylko żona i siostry Walentego Roździeńskiego. Kuźnica pozostała czynna do 1830 roku. Znajdowała się ona przy dzisiejszej ulicy Obrońców Westerplatte.

Okres rewolucji przemysłowej (XIX wiek) thumb|Ulica 11 Listopada w Roździeniu na początku XX wieku thumb|Zabudowa dawnego browaru Mokrskich przy ulicy Obrońców Westerplatte

W 1783 roku w Roździeniu mieszkało 114 osób. Trzydzieści lat później wieś liczyła 225, a w 1830 roku 392 osoby. Znaczny przyrost liczby ludności nastąpił II połowie XIX wieku. Wówczas to w 1855 roku Roździeń zamieszkiwało 1 457 osób, a w 1910 roku było ich około 12 tysięcy. Wzmożony przyrost ludności związany był z rewolucją przemysłową, trwającą w Roździeniu od I połowy XIX wieku. W tamtym czasie w rejonie Roździenia i okolicy powstały: huta cynku „Wilhelmina” i żelaza „Dietrich” (w miejscu dawnej Kuźnicy Roździeńskiej;