Ponadto pracował jako reżyser w kole teatralnym założonym przy łódzkiej siedzibie partii folkistowskiej, gdzie wystawiał sztuki Icchoka Pereca. Pisał również teksty dla łódzkiego teatru małych form Ararat, założonego przez M. Bordersona oraz warszawskiego teatru Azazel. Został członkiem korespondencyjnym YIVO, dla której przygotował około 50 tys. haseł związanych materiałami dotyczących specyfiki żydowskich gmin, w tym związane ze specyfiką łódzkiej odmiany języka jidysz, które również wykorzystał do tworzenia haseł Encyklopedii getta. W 1936 został współzałożycielem koła naukowego w ramach Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Żydowskiego Instytutu Naukowego w Wilnie, którego był sekretarzem i w ramach którego prowadził badania nad folklorem i w 1938 w wydanym przez koło tomie historyczno-etnograficznym „Lodżer Wisnszaftleche Szriftn” ukazały się 2 jego prace.
Po zajęciu Łodzi przez okupantów niemieckich w trakcie II wojny światowej i przeniesieniu Żydów do getta Zelkowicz podjął się dokumentacji losów społeczności zamkniętej w getcie. 15 listopada 1940 rozpoczął pracę w archiwum prowadzonym przez łódzki Judenrat, od grudnia pracował także jako nauczyciel jidysz w gimnazjach.