Mieszko II natychmiast koronował się na drugiego króla Polski, co nie zostało entuzjastycznie przyjęte w Niemczech, gdzie wśród tamtejszych elit nie podobała się wizja niezależnego od cesarstwa silnego Królestwa Polskiego.
Mieszko odziedziczył rozległe państwo, będące efektem wieloletnich konfliktów prowadzonych przez Chrobrego z praktycznie wszystkimi sąsiadami. Polska obejmowała swym zasięgiem Łużyce, do których pretensje zgłaszało Cesarstwo, Grody Czerwieńskie, które starała się odzyskać Ruś Kijowska i być może Morawy, które chcieli odzyskać Czesi (o ile nie odzyskali ich wcześniej). Niezależne od ok. 1005 roku pogańskie Pomorze Zachodnie oraz ludność Prus i Połabia, pamiętający próby zawładnięcia nimi przez Bolesława, odnosili się wrogo do chrześcijańskiego państwa piastowskiego. Także stosunki z Węgrami po wojnach toczonych za panowania jego ojca również były napięte.