W 1913 przeniosła się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie kontynuowała studia botaniczne.
W Legionach pełniła służbę w Oddziale Wywiadowczym I Brygady (1914–1915). Od 1915 r. działała w płockiej Lidze Kobiet Pogotowia WojennegoJoanna Dufrat, Kobiety w kręgu lewicy niepodległościowej. Od Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego do Ochotniczej Legii Kobiet (1908–1918/1919), Toruń 2001, s. 374, Academia – wersja elektroniczna.Andrzej Jerzy Papierowski, Działalność Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego w Płocku w latach 1915–1924, „Notatki Płockie”, 2006, 1, s. 17.. Była także kierowniczką kolportażu płockiego okręgu Polskiej Organizacji Wojskowej. Doprowadziła także do szybkiego odbudowania w Płocku struktur Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji Rewolucyjnej, rozbitych prawie doszczętnie przez carską policjęAndrzej Jerzy Papierowski, Jerzy Stefański, Płocczanie znani i nieznani, cz. 1, Płock 2002, s. 292.. Była jedną z czołowych działaczek Płockiej Organizacji Niepodległościowej, następnie Komitetu Narodowego miasta Płocka, a potem Komisji Organizacyjnej Narodowej Rady Okręgowej Ziemi Płockiej – struktury regionalnej Centralnego Komitetu Narodowego w WarszawieJerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915–1917), Kielce 2003, s. 296..