Tadeusz Szczęsny Owiński, ps. Maciuś (ur. 21 lipca 1904 w Kołomyi, zm. 22 czerwca 1995) – polski lekarz chirurg szczękowo-twarzowy i stomatologiczny, pionier i twórca powojennej stomatologii akademickiej we Wrocławiu oraz wrocławskiej szkoły chirurgii stomatologicznej i szczękowo-twarzowej.
Życiorys Urodził się 21 lipca 1904 r. w Kołomyi, w rodzinie Jakuba (zm. 1940), dentysty, i Pauliny z Połonieckich. Szkołę powszechną ukończył w Kołomyi. Później mieszkał we Lwowie, gdzie ukończył VI Gimnazjum Klasyczne im. Stanisława Staszica i roczny kurs radiotelefonii i radiotelegrafii w Lwowskiej Szkole Przemysłowej. Następnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza. W okresie 1918–1920 jako kurier brał udział w obronie Lwowa. 9 lipca 1929 r. ukończył specjalizację stomatologiczną. Dyplom doktora wszech nauk lekarskich uzyskał 9 maja 1931 r. Po ukończeniu studiów pracował we Lwowie jako młodszy asystent w Katedrze (od 1930 r. Klinice) Stomatologii Instytutu Dentystycznego u prof. Antoni Cieszyńskiego do 1937 i był członkiem redakcji czasopisma Polska Stomatologia.