Partia została sformowana na zjeździe w sierpniu 2011 przez Colina Craiga wieloletniego działacza na rzecz demokracji bezpośredniej w Nowej Zelandii, inicjatora kilku krajowych referendów na wniosek obywateli. mały|drzewko przedstawiające pomniejsze partie chrześcijańsko- prawicowe, których ewolucja doprowadziła do powstania partii Konserwatywnej Początkowo ugrupowanie nosiło nazwę „Partia Konserwatywna”, lecz w 2017 zmieniła nazwę na „Nowa Partia Konserwatywna” decyzją zarządu partii.
Pierwsze wybory parlamentarne, w których uczestniczyła partia (2011), nie były dla niej zbyt owocne – zdobyła 2,65% głosów i nie wygrała żadnego miejsca z okręgów jednomandatowych, co nie pozwoliło na przydział żadnych mandatów. Następne wybory parlamentarne okazały się dla formacji dużo bardziej łaskawe. W 2014 r. partia otrzymała niemal 4% poparcia. Nie otrzymała co prawda żadnego miejsca w Parlamencie, ale stanowiło to dość satysfakcjonujący wynik jak na partię bez bardzo rozpoznawalnych polityków. Najsławniejszymi członkami partii byli Lary Balldock i Gordon Copeland, posłowie w czasach świetności ugrupowania United Future. Obaj znani byli z bardzo konserwatywnych poglądów, osadzonych na fundamencie etyki chrześcijańskiej. Kolejna w 2017 elekcja do parlamentu znów okazała się spadkiem poparcia dla formacji.