Nowa Partia Konserwatywna (ang. New Conservative Party) – nowozelandzka partia polityczna powstała w 2011 r. Ugrupowanie znane jest jako jedno z najbardziej konserwatywnych w Nowej Zelandii.
Historia Ugrupowanie powstało w 2011 r. Formacja została zainicjowana w dłużej mierze przez byłych działaczy United Future, którzy po przybraniu przez tę formację, charakteru socjalliberalnego odłączyli się od partii i zaczęli inicjować wiele pomniejszych partii chrześcijańsko prawicowych (jaką przedtem była również United Future). W 2011 r. działacze kilku tego typu małych partii postanowili połączył siły i stworzyli wspólny projekt polityczny. W chwili powstania partii jej szeregi zasilili jeszcze niektórzy konserwatywni członkowie Partii Narodowej, niezadowoleni z dotychczasowego dyskursu swojej partii, który uważali za zbyt miałki, niezdecydowany i przytłumiony przez liberalne skrzydło partii. Partia została sformowana na zjeździe w sierpniu 2011 przez Colina Craiga wieloletniego działacza na rzecz demokracji bezpośredniej w Nowej Zelandii, inicjatora kilku krajowych referendów na wniosek obywateli. mały|drzewko przedstawiające pomniejsze partie chrześcijańsko- prawicowe, których ewolucja doprowadziła do powstania partii Konserwatywnej Początkowo ugrupowanie nosiło nazwę „Partia Konserwatywna”, lecz w 2017 zmieniła nazwę na „Nowa Partia Konserwatywna” decyzją zarządu partii.
Pierwsze wybory parlamentarne, w których uczestniczyła partia (2011), nie były dla niej zbyt owocne – zdobyła 2,65% głosów i nie wygrała żadnego miejsca z okręgów jednomandatowych, co nie pozwoliło na przydział żadnych mandatów. Następne wybory parlamentarne okazały się dla formacji dużo bardziej łaskawe. W 2014 r. partia otrzymała niemal 4% poparcia. Nie otrzymała co prawda żadnego miejsca w Parlamencie, ale stanowiło to dość satysfakcjonujący wynik jak na partię bez bardzo rozpoznawalnych polityków. Najsławniejszymi członkami partii byli Lary Balldock i Gordon Copeland, posłowie w czasach świetności ugrupowania United Future. Obaj znani byli z bardzo konserwatywnych poglądów, osadzonych na fundamencie etyki chrześcijańskiej. Kolejna w 2017 elekcja do parlamentu znów okazała się spadkiem poparcia dla formacji. Partia zdobyła 0,2% głosów i nie zyskała żadnego miejsca w jednomandatowych okręgach wyborczych. Wzrost nastąpił w 2020, kiedy na partię zagłosowało 1,5% wyborcówhttps://electionresults.govt.nz/electionresults_2020/index.html.
Program ochrona wolności słowa przywrócenie liberalnego ustawodawstwa, dotyczącego dostępu do broni (wycofane ustawą z 2019 r. po zamachach w Christchurch) wprowadzenie wiążących referendów obywatelskich reforma więziennictwa z naciskiem na wzmocnienie jego funkcji resocjalizacyjnej zmniejszenie pensji poselskich do poziomu średniej krajowej większe nakłady na szkolnictwo wyższe, kooperacja przedsiębiorstw i rządu w zakresie zwalczania zmian klimatycznych zwiększenie dostępności i przystępności cen mieszkań delegalizacja aborcji i eutanazji (obie zalegalizowane w 2020 r.) sprzeciw wobec legalizacji rekreacyjnej marihuany przymusowe roboty dla więźniów odrzucenie ustawy Zielonych o zerowym zużyciu węgla i wycofanie NZ z porozumienia paryskiego uznanie za małżeństwa jedynie związków kobiety i mężczyzny usunięcie z ordynacji wyborczej specjalnych okręgów, przewidzianych dla populacji maoryskiej Partia sprzeciwia się socjalizmowi, określa się jako centrystyczna gospodarczo, opowiada się za wolnym rynkiem i drobnymi regulacjami chroniącymi strategiczne kwestie dla gospodarki, jest za zlikwidowaniem zbędnych barier biurokratycznych. mały|196x196px|pierwszy prezes i założyciel partii Colin Craig
Przewodnictwo Colin Craig (2011-15) wakat (2015-17) Leighton Braker(2017-2020) Elliot Ikilei (2020 listopad-grudzień) wakat (od grudnia 2020)
Przypisy
Kategoria:Partie i ugrupowania w Nowej Zelandii