Przekształcenie w harcerstwo Po zakończeniu I wojny światowej członkowie Towarzystwa ukierunkowali działalność na tworzenie polskiego harcerstwa w Gdańsku. W lipcu 1920 roku sześciu filaretów z Gdańska: Witold Kopczyński, Alf Liczmański, Stefan Mirau, Mieczysław Tejkowski, Aleksander Witkowski i Jerzy Żuralski, wyjechało do Karwi na obóz harcerzy z Warszawy. Według relacji przywołanej przez Zenona Kuligowskiego uczestnicy obozu złożyli egzamin na stopień młodzika i przyrzeczenie harcerskie.
Po powrocie z obozu, 8 sierpnia 1920 roku, założyli pierwszą gdańską drużynę harcerzy im. Zygmunta Augusta. Pierwszym drużynowym został Stefan Mirau. Kilka miesięcy później powstała pierwsza gdańska drużyna harcerek im. Emilii Plater, kierowana przez Zofię Cezarównę; jej pierwszym opiekunem został Mirau. W 1935 roku powstały struktury okręgowych ZHP w Wolnym Mieście Gdańsku. Komendantem Chorągwi Harcerzy został wówczas Alf Liczmański, a Stefan Mirau działał w Komendzie Gdańskiej Chorągwi jako kierownik Referatu Lekarskiego.