Po rozbiciu kolejnych baz UPA w Wysocku (6 września została spalona z powodu uczestniczenia jej mieszkańców w pogromach ludności polskiej w okolicznych wioskach i wyłapywaniu i mordowaniu polskich kurierów) i Kołtunach cały powiat lubomelski był wolny od oddziałów UPA. 6 września 1943 roku we wsi Bołtuny doszło do starcia jego oddziału (późniejszy dowódca batalionu w 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty) z 150 osobowym oddziałem UPA „Zirka” dowodzonym przez „Worona”. W wyniku walki dowódca UPA zginął, ukraiński oddział został rozbity, a polskie oddziały zdobyły broń oraz dokumentację nieprzyjaciela. Było to jedno z największych zwycięstw AK w walce z UPA na Wołyniu. Po potyczce koło Zapola, wycofując się przez pole minowe, został ranny. Przez miesiąc nie widział i nie słyszał, a twarz miał poszarpaną przez odłamki. Wyzdrowiał – odzyskał słuch i wzrok.