II wojna światowa Podczas okupacji niemieckiej prze­bywał w Warszawie i prowadził własną kawiarnię. Pra­cował też w kawiarni Teatru Polskiego. Była to „Kawiarnia-Bar”, otwarta 21 marca 1940 roku w dawnej palarni Teatru Polskiego przy ul. Karasia 2. Pełnił też funkcję skarbnika Prezydium Tajnego Zarządu ZASP. Odmówił udziału w niemieckim nazistowskim filmie propagandowym Heimkehr. W 1944 występował jednak w warszawskich teatrach jawnych Komedia i Wodewil. Po upadku powstania warszawskiego został wywieziony do Niemiec, wrócił do kraju w 1945.

Okres powojenny Po wojnie skupił się na grze w teatrze, sporadycznie tylko grając w filmach. W sezonie 1945/46 grał w Teatrze Polskim w Poznaniu, a następnie, aż do śmierci, ponownie w Teatrze Polskim w Warszawie.

Grał w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklu Zastępca, Pan Lunot Guy de Maupassanta w reż. Marka Tadeusza Nowakowskiego (1957) i Kraszewski w Warszawie Augusta Wilkońskiego w reż. Tadeusza Byrskiego (1961).