W dwa lata później powstały dwie nowe wersje tej broni: samopowtarzalny SWT-40 i automatyczny AWT-40.
W 1940 roku Tokariew otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych i wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików) – (WKP(b)). W 1941 roku został deputowanym do Rady Najwyższej Związku Radzieckiego. W związku z pełnieniem tej funkcji w tym samym roku przeprowadził się do Moskwy. Obowiązki deputowanego przestał pełnić w 1950 roku.
Fiodor Tokariew pochowany został na cmentarzu komunalnym w Tule.
Wkład Fiodora Tokariewa w rozwój radzieckiej broni strzeleckiej był w ZSRR wysoko oceniany. W 1940 został uhonorowany Medalem „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej, otrzymał Nagrodę Stalinowską, był także odznaczony m.in. czterokrotnie Orderem Lenina, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, Orderem Suworowa II klasy, Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy, Orderem Czerwonej Gwiazdy oraz innymi odznaczeniami.
Przypisy
Bibliografia
Wojciech Weiler, TT, Arsenał 1/2004.