W czasie I wojny światowej Fiodor Tokariew służył w armii rosyjskiej, a po jej zakończeniu ponownie powrócił do konstruowania broni. W 1919 powstał prototyp nowego karabinu automatycznego Tokariewa, ale w 1921 prace nad nim zostały przerwane i Tokariew ponownie próbował dopracować karabin automatyczny oparty na konstrukcji Mosina wz. 1891. W tym samym 1921 roku Tokariew przeprowadził się do Tuły.
W 1925 roku na uzbrojenie Armii Czerwonej został przyjęty lkm Maxim-Tokariew, czyli przebudowany ckm Maxim wz. 1910. W 1925 roku powstał także pierwszy pistolet samopowtarzalny Tokariewa, ale ze względu na dużą masę i wymiary nie został przyjęty do uzbrojenia. W latach 20. powstał także skonstruowany przez Tokariewa pierwszy radziecki pistolet maszynowy (nazywany lekkim karabinem Tokariewa).
W 1930 roku powstała najbardziej znana konstrukcja Tokariewa – pistolet TT który do lat 50. był przepisową bronią krótką Armii Czerwonej. Po ukończeniu prac nad pistoletem TT Fiodor Tokariew kontynuował próby skonstruowania karabinu automatycznego. W ich efekcie w 1938 roku do uzbrojenia Armii Czerwonej został przyjęty karabin samopowtarzalny SWT (SWT-38).