Po ponownym przeanalizowaniu danych, zespół Sary Seager podtrzymał opinię, że na Wenus został wykryty , jednak w mniejszej ilości, niż podano pierwotnie – ok. 1 ppb, przy wartości maksymalnej do 5 ppb.
Otrzymywanie Fosforowodór otrzymać można wieloma metodami: przez hydrolizę fosforków, np.: W reakcji powstają też pewne ilości wodoru. Na powietrzu wydzielający się gaz ulega samozapłonowi z powodu obecności difosfiny. roztwarzanie białego fosforu w wodnym roztworze KOH: Produktami ubocznymi są także difosfina i wodór. przez rozkład jodku fosfoniowego: Metoda ta pozwala na uzyskanie produktu o najwyższej czystości. przez ogrzewanie kwasu fosfonowego, następuje wówczas dysproporcjonowanie: rozkład (dysproporcjonowanie) kwasu podfosforawego (podobnie dla podfosforynów):
Surowy produkt oczyszcza się przez wymrożenie wody i difosfiny suchym lodem (ok. −78 °C), a następnie skroplenie fosforowodoru w płuczce zanurzonej w ciekłym azocie.
Właściwości Właściwości fizyczne W czystej postaci, w temperaturze pokojowej, jest to bezbarwny, pozbawiony zapachu gaz;