23–24.
19 marca 1410 roku biskup warmiński Henryk Vogelsang odsprzedał miastu, za zgodą papieża, resztę ziemi ze swego majątku przyzamkowego. W ten sposób Nowe Miasto Braniewo było lokowane na dwóch prawach: 12 łanów na prawie lubeckim, a nowe nabytki na prawie chełmińskim.
W okresie wojny trzynastoletniej z zakonem krzyżackim (1454–1466) miasto ponosi szereg ofiar finansowych i materialnych. W kwietniu 1455 w czasie ataku wojsk krzyżackich zostało w zupełności spalone Nowe Miasto wraz z przedmieściem. W 1525 po hołdzie krakowskim Braniewo zostało przekazane Polsce przez Albrechta, a w roku następnym ponownie przekazane biskupowi warmińskiemu Maurycemu Ferberowi.
W okresie wojny trzydziestoletniej w Europie w lipcu 1626 roku Braniewo zdobył król szwedzki Gustaw Adolf, po zaledwie jednodniowym oblężeniu, i na 9 lat miasto znalazło się pod panowaniem szwedzkim. W tej wojnie Braniewo poniosło ciężkie straty. Wszystkie kosztowności kościołów i bibliotek wywieziono do Szwecji. Nowe Miasto i przedmieścia spalono, zaś Stare Miasto otoczono murami i warowniamihttp://inkubatorbraniewo.pl/uploaded/Dom%20Konwertyt%C3%B3w.pdf. lewo|mały|Ratusz Nowego Miasta na widokówce z 1901 roku|220x220px lewo|mały|140x140px|Herb Nowego Miasta Nowe Miasto Braniewo posiadało własny ratusz oraz skarbiec (przy Marktstraße, obecnej ul.