Powstało ono w miejscu istniejącego tu folwarku biskupiego, liczącego 60 łanów, służącego do utrzymania dworu biskupiego (folwark „Neuhof”, nazywany później „Karwen”)Danuta Bogdan, Jerzy Przeracki, Urzędnicy Starego i Nowego Miasta Braniewa do 1772 roku, Olsztyn 2018, Wstęp, s. L–LXI. Jednak gdy biskup postanowił przenieść siedzibę biskupstwa do Ornety, tak duży folwark stał się zbyteczny. Naturalnym spadkobiercą wydawało się być miasto Braniewo, lecz biskup nie chciał wzbogacać nieprzyjaznego sobie miasta – wręcz przeciwnie, postanowił wystawić przywilej lokacyjny podmiejskiej osadzie, lokując po drugiej stronie Pasłęki konkurencyjne miasto. Nowe Miasto Braniewo (Neustadt Braunsberg) otrzymało część z 60 łanów biskupich dóbr – 12 łanów ziemi uprawnej i 12 łanów łąk i lasów. Dodatkowo biskup Herman dołożył jeszcze 10 łanów i 11 morgów wielkich mokradeł kapituły w pobliżu wsi Pierzchały i Glinka. Pierwszym lokatorem był Elerus Lange oraz jego synowie Bernhard i Arnold (rodzina osiadła w starym Braniewie).