10 maja 1919 zgłosił się do Wojska Polskiego i został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów Rezerwy w Lublinie. Od 13 maja pełnił obowiązki komendanta placu w Lublinie, a od 23 maja do 14 czerwca 1919 dowódcy baonu w 10 pułku piechoty w Lubaczowie. 21 czerwca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z warunkowym zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika piechoty i z dniem 28 maja 1919 przydzielony do 10 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2331, 2357.. Po powrocie 10 pp na front pod Tarnopolem, dowodził w nim I baonem, a podczas podporządkowania 10 pułku piechoty pułkownikowi Władysławowi SikorskiemuGrupa pułkownika Sikorskiego od 23 czerwca do 22 lipca 1919 dowodził nim będąc zastępcą dowódcy pułku. Walcząc na froncie wołyńskim w ramach 4 Dywizji Piechoty generała Franciszka Aleksandrowicza od 22 lipca do 14 września 1919 dowodził powtórnie w pułku I baonem. Zastępował dowódcę 14 pułku piechoty od 14 września do 4 października 1919. Od 24 stycznia 1920 pełnił obowiązki naczelnika w głównych składach amunicji pod Dęblinem. 7 lutego 1920 został przeniesiony na stanowisko kierownika Urzędu Opieki nad Grobami Wojennymi przy Dowództwie Okręgu Generalnego Lublin. 18 stycznia 1921 został zwolniony z czynnej służby wojskowej i zaliczony do Rezerwy armii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wacław Banaszkiewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.