/йо/ /йө/ – zasugerowano, aby oznaczać je odpowiednio literami е, я oraz ё. Ostatecznie wniosek ten został odrzucony. Kolejnym problemem był zapis specyficznych dźwięków języka baszkirskiego; poniżej przedstawiono kilka propozycji oraz ostateczną wersję.
Wersjaostateczna Propozycje ә э, ӓ, ā ү ӳ, уь, ӱ, ӯ һ һь, хъ, гх, ҳ, хь ҙ дз, д́, дь, q, ӟ, дъ ҫ с̈, сь, ԑ, ц, с́, тсь ө ӧ, оь, ő, ō, ǫ ң нг, нъ, ң, н́, н̄, ҥ ғ гь, v, гг, ѓ ҡ кь, k, кк, к̄
23 listopada 1939 r. nowy alfabet został zatwierdzony przez Prezydium Rady Najwyższej Baszkirskiej ASRR, a w 1940 roku został wprowadzony do użytku. W 1950 roku wprowadzono literę Ё ё. W 1981 r. wprowadzono nowe zasady ortografii, które wprowadziły nową zasadę pisowni litery Ю ю – od czasu zmiany zaczęła ona oznaczać wyłącznie dźwięk /йу/. Dźwięk /йү/, dotychczas oznaczany również literą Ю, zaczęto zapisywać przy pomocy liter йү.
Współczesny alfabet Źródło: