hampel ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) hamulec; mechanizm służący do zmniejszania prędkości lub całkowitego zatrzymywania pojazdu
(1)
(1.1) – Poczta! – oświadczył Leon i dał po hamplach. Furgonetka zostawiła na asfalcie dwa długie pasy gumy i zatrzymała się z szarpnięciem. (1.1) — Podjeżdżasz wolno do przeszkody, robisz bunnyhopa i starasz się trafić tylnym kołem na kant (…) i odbijasz się z powrotem. // — Ale jak to z powrotem? // — Normalnie — tłumaczył instruktor. — Zaciskasz tylny hampel, odchylasz się i odskakujesz. (1.1) Po garach dała, a tamten za nią kilka metrów, siedzi na dupie, prawie w kufrze. Wreszcie kobieta gwałtownie zaciąga hample, zmuszając tira, żeby ją wyminął. (1.1) Jak dam ostro po hamplach, to się wypieprzę! Hamować silnikiem też się bałam. Chwilę trwało, zanim się zatrzymaliśmy.
(1.1) hamulec, hebel
dać po hamplach
(1.1)