kombinatoryka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dział matematyki zajmujący się badaniem liczby możliwych do utworzenia konfiguracji, które spełniałyby określone warunki w danej strukturze matematycznej;
(1.1)
(1.1) O dziwo nie miałem najmniejszego problemu ze zrozumieniem kombinatoryki w liceum.
kombinatoryczny kombinatorycznie kombinacja
angielski: (1.1) combinatorics bułgarski: (1.1) комбинаторика czeski: (1.1) kombinatorika francuski: (1.1) combinatoire węgierski: (1.1) kombinatorika