ślepy miecz ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) osoba, która, wykonując bezwolnie czyjeś rozkazy, dopuszcza się złych czynów
(1.1) ,
(1.1) Żołnierze polskiego Wojska Ludowego byli ślepym mieczem w sowieckim ręku.
Z pieśni Z dymem pożarów Kornela Ujejskiego: Ależ o Panie! Oni niewinniChoć naszą przyszłość cofnęli wsteczInni szatani byli tam czynni;O! Rękę karaj, nie ślepy miecz!