niespokojnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek niespokojny, powodujący zamęt, niepokój
(1.1)
(1.1) Patrz, co twój buhaj robi! Popędza mi krowy / jako pan niespokojnik i byk jest takowyJan Gawiński, Sielanki z gajem zielonym.
(1.1) awanturnik, buntownik, niezgodnik, warchoł, nagabacz, zamieszacz, zwadliwy, zwajca
(1.1) spokojnik
niespokojność , niespokojenie , niespokojniczek , niespokojnicki , niespokojnica , niespokojniczka , niespokojnicka , nieuspokojenie , nieuspokajanie , niezaspokojenie , niezaspokajanie , uniespokojenie niespokoić , uniespokoić niespokojny niespokojnie
(1.1)
francuski: (1.1) brouillon , remuant , mauvaise tête , querelleur , esprit inquiet niemiecki: (1.1) Unruhestifter , Zänter , unruhiger Kopf rosyjski: (1.1) гомоза, гомоюнъ, блажный, безкокойный