()
,
czasownik (1.1) dzwonić (przez telefon), telefonować (1.2) rozmawiać przez telefon, prowadzić rozmowę telefoniczną
(1.1) 我不好意思马上打电话给他。(wǒ bùhǎoyìsi mǎshàng dǎdiànhuà gěi tā) → Wstydzę się od razu do niego dzwonić. (1.1) 安娜不在单位，她已经打电话请假了。(ānnà bù zài dānwèi tā yǐjīng dǎdiànhuà qǐngjià le) → Anny nie będzie w pracy, dzwoniła już prosić o urlop. (1.2) 我从不在公车上打电话。(wǒ cóngbù zài gōngchē shàng dǎdiànhuà) → Nigdy nie rozmawiam przez telefon w autobusie. (1.2) 有些人觉得在公共场合大声打电话很没礼貌。(yǒuxiē rén juédé zài gōnggòng chǎnghé dàshēng dǎdiànhuà hěn méi lǐmào) → Niektórzy uważają, że prowadzenie głośnych rozmów telefonicznych w miejscach publicznych jest niegrzeczne.
(1.1) aby powiedzieć dzwonię do (kogo?), należy w funkcji przyimka użyć 给 (gěi), a po nim umieścić odpowiedni zaimek osobowy lub rzeczownik; natomiast w wyrażeniach dzwonić na/po przyimka nie stosuje się, na przykład: 打电话给朋友 → dzwonić do przyjaciela 打电话报警 → dzwonić na policję ( telefonując, zgłosić coś policji) alternatywnie, dzwonię do (kogo?) można powiedzieć rozdzielając czasownik 打 od rzeczownika 电话, i wtrącając tam zaimek osobowy, na przykład: 打我电话 → zadzwoń do mnie
(1.1) 致电
→ robić + telefon
打电话 odnosi się, sensu stricte, do telefonów stacjonarnych, z kablem; chcąc powiedzieć precyzyjnie, że dzwonimy z komórki, zastosować należałoby 打手机, chociaż złożenie to nie przyjęło się w mowie potocznej i w praktyce spotykane jest bardzo rzadko