konsternować ()
czasownik przechodni niedokonany ( skonsternować) (1.1) wprawiać w zakłopotanie czasownik zwrotny niedokonany konsternować się ( skonsternować się) (2.1) czuć zakłopotanie
(1.1) (2.1)
(1.1) Nagłe zainteresowanie się religią żydowską gwiazdy światowej estrady konsternuje jednak rabinów.
konsternacja , konsternowanie , skonsternowanie skonsternować
→ straszyć, trwożyć
angielski: (1.1) consternate, dismay, nonplus, perplex hiszpański: (1.1) consternar; (2.1) consternarse niemiecki: (1.1) konsternieren węgierski: (1.1) konsternál włoski: (1.1) costernare, sgomentare