()
czasownik (1.1) wychodzić na zewnątrz, opuszczać (ruch w kierunku od rozmówcy) (1.2) iść na, wyjść na (spotkanie, jedzenie itp.) partykuła (2.1) w złożeniach z czasownikami wskazująca na ruch na zewnątrz (oddalając się od rozmówcy)
(1.1) 你从纺织品店后门出去右转。(nǐ cóng fǎngzhīpǐn diàn hòumén chūqù yòu zhuǎn) → Wychodzisz tylnymi drzwiami ze sklepu tekstylnego i skręcasz w prawo. (1.2) 也许我们可以出去咖啡什么的？(yěxǔ wǒmen kěyǐ chūqù kāfēi shénme de) → Może pójdziemy na kawę czy coś? (2.1) 由强力风机把空气吸出去。(yóu qiánglì fēngjī bǎ kōngqì xī chūqù) → Powietrze jest wysysane ( ssane na zewnątrz) przez potężny wentylator.
(1.1) w języku chińskim dużo bardziej, niż w innych językach, ważne jest relatywne położenie podmiotu/przedmiotu w stosunku do rozmówcy, stąd należy szczególnie zwracać uwagę, żeby złożeń używających słów 出/进 i 来/去 nie mylić, gdyż w tłumaczeniu zgubiony może zostać niuans znaczeniowy: 出来 = przemieścić się (1) na zewnątrz (2) do rozmówcy → wyjść do kogoś 出去 = przemieścić się (1) na zewnątrz (2) od rozmówcy → wyjść skądś, zostawiając kogoś w środku 进来 = przemieścić się (1) do środka (2) do rozmówcy → wejść do kogoś 进去 = przemieścić się (1) do środka (2) od rozmówcy → wejść gdzieś, zostawiając kogoś na zewnątrz (2.1) 出去 dodaje się po czasowniku, żeby zaznaczyć ruch na zewnątrz i od rozmówcy, na przykład: 丢出去 → wyrzucić 开出去 → wyjechać, odjechać (jako kierowca pojazdu)
(1.1) 出门
(1.1) 进来
滚出去•豁出去
→ od + iść