tułacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba bez stałego miejsca zamieszkania (1.2) emigrant (1.3) ktoś niepotrafiący zagrzać miejsca
(1.1-3)
(1.1) Tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi!Księga Rodzaju 4,12, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Czesław Jakubiec). (1.2) Szli na wsze strony tułacze, co na ojczyznę swą w kajdanach, we krwi, patrzeć nie mogliJózef Ignacy Kraszewski Tułacze..
(1.1) bezdomny, wagabunda, wędrowiec, wędrownik; tułak (1.2) emigrant
tułackość , tułactwo , tułaczka , tułak tułać , tułać się tułacki, tułaczy tułacko
czeski: (1.1) tulák włoski: (1.1) girandolone , ramingo