tułać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) zmieniać miejsce pobytu to tu to tam czasownik zwrotny niedokonany tułać się ( brak) (2.1) przenosić się z miejsca na miejsce
(1.1)
(2.1) Nie przestawali tułać się od miasteczka do miasteczka. (2.1) Tułając się, dotarli jakoś do Nowego Jorku.
tułackość , tułactwo , tułacz , tułaczka , tułak tułacki, tułaczy tułacko
angielski: (2.1) wander