błyskać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( błysnąć) (1.1) świecić z częstymi, krótkimi przerwami (1.2) wydawać odblask przez krótki czas (1.3) wykazywać się czymś szczególnym w danym momencie (1.4) pojawiać się nagle i na chwilę czasownik zwrotny niedokonany błyskać się ( błysnąć się) (2.1) ukazywać się jako błyskawica na niebie
(1.1) Urządzenie wydawało wysoki pisk i błyskało niebieskimi światełkami.
(1.1) migać, migotać, mrugać (1.2) lśnić, mrugać
błyskanie , błysk , błyskawica błyskawiczny
albański: (2.1) vetëtin angielski: (1.1) flash; (1.2) glint; (1.3) sparkle (with) białoruski: (1.1) бліскаць; (2.1) бліскаць francuski: (1.1) allumer; (1.2) briller; (1.3) briller hiszpański: (1.1) centellear, resplandecer; (1.2) brillar; (1.3) brillar; (2.1) relampaguear niemiecki: (1.1) aufblitzen, aufleuchten, blitzen; (1.2) blinken, glänzen; (1.3) glänzen; (2.1) blitzen włoski: (1.1) balenare