gud ()
przymiotnik (1.1) dobry
(1.1) gud aftenun • gud moning • gud naet
(1.1) nogud
gud ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bóg (1.2) Bóg
(1.1) en gud, guden, guder, guderne
(1.2) Længslen efter Gud er indskrevet i menneskets hjerte. → Tęsknota do Boga wpisana jest w serce człowieka.
(1) bede til gud • trå på gud
(1.2) den Almægtige, Faderen, Herren, Optimum Maximus, Skaberen, Vorherre
(1.1) djævel
(1.2) Jahve, Allah
forgude
(1.2) gudbevares /
gud ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
(1.1) en gud, guden, guder, gudene
gud ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bóg
gud ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bóg
(1.1) en gud, guden, gudar, gudarna
gudinna, gudom gudaktig, gudlig, gudomlig
złożenie rzeczownikowe gudabild, gudadryck, gudalära, gudasaga, gudaväsen, gudbarn, guddotter, gudfar, gudlös, gudmor, gudson, gudsbegrepp, gudsdyrkan, gudsfruktan, gudsförnekare, gudsförnekelse, gudsförtröstan, gudstjänst, gudstro, avgud, halvgud, krigsgud, solgud, vädergud złożenie czasownikowe avguda złożenie przymiotnikowe gudalik, gudfruktig, gudsnådelig złożenie przysłówkowe gudskelov fraza wykrzyknikowa det ska gudarna veta • det vete gudarna
gud ()
rzeczownik (1.1) dobroć