__TOC__ rage ()
rzeczownik (1.1) wściekłość, gniew, furia czasownik (2.1) szaleć, wściekać się
(1.1) William was white with rage. → William był blady z wściekłości.
enrage enragement
fly into a rage
rage ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wścieklizna
(1.1) rage de dents
rager
faire rage
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Choroby i dolegliwości
rage ()
rzeczownik (1.1) furia, wściekłość, rozjuszenie
(1.1) accesso de rage - atak furii
(1.1) cholera, irritation, ira, furor, rabie, furia, phrenesia