palić

__TOC__ palić ()

, ,

czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) niszczyć coś za pomocą ognia (1.2) wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo (1.3) o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa (1.4) utrzymywać coś świecącym czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (2.1) dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień (2.2) parzyć, piec (wywoływać ból na ciele) czasownik zwrotny niedokonany palić się ( brak) (3.1) ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia (3.2) dawać światło, ciepło, dym, płonąc lub żarząc się (3.3) być opanowanym przez jakieś silne, gwałtowne uczucie (3.4) odczuwać do kogoś silny pociąg seksualny (3.5) mieć na coś wielką ochotę

(1.1-4, 2.1-2) (3.1-5)

(1.2) — Czy ma pan ogień? — Nie, nie palę. (1.3) Ten samochód pali 7 litrów benzyny na sto kilometrów. (1.4) Nie pal światła, już zrobiło się jasno. (2.1) Od lat nie palimy w tym starym piecu. (2.2) Kieliszek wódki palił go w gardło. (3.1) Widzi czarne osmalone smugi tam, gdzie tłuszcz palił się niczym węgiel.

(1.1-1.2) palić + • nie palić + (2.1) palić + w / na / … + (2.2) palić + • nie palić +

(1.1) palić drewno / papier / ognisko / stos / … (1.2) palić papierosy / fajkę / cygaro / … (1.4) palić światło / lampę / … (2.1) palić drzewem / węglem / … w piecu / na statku / …

(1.1) spalać (1.2) ćmić; jarać, kopcić, fajczyć; ;

(1.1) gasić

palenie , palący , paląca , paliwo , palarnia , palacz , palaczka , palenisko , palarka , palnik , dopalacz , niedopał , niedopałek , niedopałka , napaleniec , opalacz /, opalarka , opalarnia , opalenizna , podpalacz , podpalaczka , przepalanka , przypalenizna , spalarka , spalarnia , spalenisko , spalenizna , spalinowiec , spaliny , upał , wypalacz , wypalanka , wypalenisko , zapalacz /, zapalarka , zapaleniec , zapalnica , zapalniczka , zapalnik , zapalność , zapałka , zapał , dopalenie , dopalanie , nadpalenie , nadpalanie , napalenie , napalanie , odpalenie , odpalanie , opalenie , opalanie , podopalanie , podpalenie , podpalanie , ponadpalanie , ponapalanie , poopalanie , popalenie , popalanie , poprzepalanie , porozpalanie , powypalanie , pozapalanie , przepalenie , przepalanie , przypalenie , przypalanie , rozpalenie , rozpalanie , spalenie , spalanie , upalenie , upalanie , wypalenie , wypalanie , zapalanie , zapalenie dopalić , dopalać , nadpalić , nadpalać , napalić , napalać , odpalić , odpalać , opalić , opalać , podopalać , podpalić , podpalać , ponadpalać , ponapalać , poopalać , popalić , popalać , poprzepalać , porozpalać , powypalać , pozapalać , przepalić , przepalać , przypalić , przypalać , rozpalić , rozpalać , spalić , spalać , upalić , upalać , wypalić , wypalać , zapalić , zapalać palący, palny, napalony, niepalny, palony, podpalany, pozapalny, rozpalony, spaleniowy, spalinowy, spalony, upalny, wypalany, wypaleniskowy, zapalnie, zapalny, zapalony

grunt pali się pod nogami / grunt pali się pod stopami • nie pali się • palić gumy • palić jak lokomotywa • palić jak smok • palić za sobą mosty • w starym piecu diabeł pali

→ powodować, że coś płonie zobacz też: palić się; (2.2) czasownik rządzi biernikiem i zaprzeczony - dopełniaczem, ale nie tworzy strony biernej

angielski: (1.1) burn; (1.2) smoke; (1.4) light (a fire); (2.1) light (a fire); (2.2) burn, scorch; (3.1) burn arabski: (1.2) دخن awestyjski: (1.1) 𐬯𐬀𐬊𐬗𐬀 baskijski: (1.1) erre; (1.2) erre; (1.3) kontsumitu; (2.1) piztu bhodźpuri: (3.1) जरना białoruski: (1.2) курыць; (3.1) гарэць, паліцца bułgarski: (1.1) горя; (1.2) пуша; (3.1) горя cerkiewnosłowiański: (1.1) жещи czeski: (1.1) pálit; (1.2) kouřit dolnołużycki: (1.1) paliś; (1.2) kuriś; (3.1) paliś se duński: (1.1) brænde; (1.2) ryge; (2.1) fyre elfdalski: (3.1) brinna esperanto: (1.1) bruligi; (1.2) fumi; (3.1) bruli fiński: (1.1) polttaa; (1.2) polttaa; (1.3) polttaa francuski: (1.1) brûler; (1.2) fumer galicyjski: (1.1) queimar; (1.2) fumar; (1.3) consumir; (2.1) acender górnołużycki: (1.1) palić; (3.1) palić so hebrajski: (1.2) לעשן (le'aszen) hiszpański: (1.1) quemar; (1.2) fumar; (1.3) consumir; (2.1) encender ido: (1.2) fumar interlingua: adurer jaćwieski: (1.1) degt japoński: (1.1) 焼く; (3.1) 焼ける kaszubski: (1.1) palëc; (2.1) palëc; (3.1) palëc sã kataloński: (1.1) cremar; (1.2) fumar; (3.1) cremar-se khowarski: (3.1) پولیک łaciński: (1.1) cremo; (1.2) fumo łatgalski: (3.1) degt maithili: (3.1) जरना manx: (3.1) lostey niemiecki: (1.1) brennen; (1.2) rauchen; (2.1) heizen norweski (bokmål): (1.1) brenne; (1.2) røyke; (1.3) forbrenne; (2.1) fyre; (2.2) svi; (3.1) brennende norweski (nynorsk): (1.2) røykja, røykje, røyka, røyke pali: (3.1) dahati pontyjski: (1.1) καίω, καίγω rosyjski: (1.1) жечь; (1.2) курить; (2.2) жечь rumuński: (1.1) arde; (2.2) arde; (3.1) arde słowacki: (1.2) fajčiť starofryzyjski: (1.1) berna starogrecki: (1.1) καίω staroirlandzki: (3.1) loiscid tuvalu: (1.1) kā; (1.2) fakaˈmele, ˈpusi ukraiński: (1.1) палити; (1.2) курити, палити; (2.1) топити; (2.2) палити walijski: (1.2) smocio węgierski: (1.1) éget; (1.2) dohányzik wilamowski: (1.1) brīn, briin; (1.2) ruöhiyn, röchyn włoski: (1.1) bruciare; (1.2) fumare

palić ()

(1.1) , (2.1) ,

czasownik przechodni niedokonany (1.1) palić czasownik zwrotny niedokonany palić so (2.1) palić sięhttps://iecor.clld.org/languages/sorbianupper