茶

__TOC__ ()

9

(1.1) herbata

()

rzeczownik (1.1) herbata

(1.1) 信阳有得天独厚的自然条件，悠久的种茶，制茶历史。(xìnyáng yǒu détiāndúhòu de zìrán tiáojiàn yōujiǔ de zhǒng chá zhì chá lìshǐ) → Xinyang szczyci się wyjątkowymi warunkami naturalnymi i długą historią uprawy i przetwarzania herbaty. (1.1) 旅行者通常带来干缩的牛奶，面粉与茶作为食物。(lǚxíngzhě tōngcháng dài lái gàn suō de niúnǎi miànfěn yǔ chá zuòwéi shíwù) → Podróżni często przywożą mleko w proszku, mąkę i herbatę jako pożywienie. (1.1) 她用她最好的茶杯和茶碟请我用茶。(tā yòng tā zuì hǎo de chábēi hé chádié qǐng wǒ yòng chá) → Zaproponowała mi herbatę w swojej najlepszej filiżance ze spodkiem.

(1.1) klasyfikator: 杯 (bēi) kiedy liczymy gotowe napoje: 一杯茶 → jedna herbata ( jeden kubek/jedna filiżanka); 种 (zhǒng) przy bardziej ogólnych wypowiedziach, o typach czy odmianach herbaty

(1.1) 红茶 → czerwona herbata (=czarna herbata) • 绿茶 → zielona herbata • 黑茶 → czarna herbata (=fermentowana) • 乌龙茶 → herbata ulung • 普洱茶 → herbata pu'erh • 大吉岭茶 → herbata darjeeling • 末茶/抹茶 → herbata w proszku (=matcha) • 奶茶 → mleczna herbata (=bawarka) • 茶叶 → liście herbaty (niezaparzona, sypka herbata) • 沏茶 → parzyć herbatę • 茶具 → zestaw (naczyń) do herbaty • 茶园 → ogród z herbatą (herbaciarnia na świeżym powietrzu) • 茶杯 → filiżanka/kubek do herbaty • 茶壶 → dzbanek do herbaty • 喝茶 → pić herbatę • 倒茶 → nalewać/podawać herbatę • 早茶 → poranna herbata (=drugie śniadanie) • 下午茶 → popołudniowa herbata (=podwieczorek) • 茶色 → kolor herbaty (=herbaciany, jasnobrązowy)

茶馆 • 饮茶 • 茶炊 茶余饭后 → roślina + ja

podobnie jak w języku polskim, chińskie 茶 może też oznaczać napar z liści czy owoców innych niż te rośliny potocznie nazywanej herbatą, jak 杏仁茶 ("herbata" migdałowa) czy 冬瓜茶 ("herbata" z melona zimowego)

()

チャ (cha), サ (sa) ちや (cha)

rzeczownik (1.1) herbata; liście herbaty

• • • • マテ茶

liczba kresek - 9 znaki podstawowe -