gudźarati ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;
(1.1)
(1.1) Niektóre dialekty sindhi, używane na pustyni Thar, uznaje się za przynależące do radźasthani bądź do gudźarati. Granica między nimi jest bowiem dość płynnaBarbara Weigl, Romowie 2009: między wędrówką a edukacją, s. 118. (1.1) Jego wiersze tłumaczono na języki: angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, hiszpański, węgierski, norweski, arabski, gudźarati, marathi, bengali, polskiTwórczość, nr 9-12, 2001, s. 136.
(1.1) gudżarati
Gudźarat , Gudżarat , gudżarati , gudżaracki , Gudźarka gudżaracki
amharski: (1.1) ጉጃራቲ angielski: (1.1) Gujarati arabski: (1.1) غوجاراتية baskijski: (1.1) gujaratera bengalski: (1.1) গুজরাটি ভাষা (gujarāṭi bhāṣā) białoruski: (1.1) гуджараці duński: (1.1) gujarati estoński: (1.1) gudžarati keel francuski: (1.1) gujarati gudźarati: (1.1) ગુજરાતી (gujarātī) hindi: (1.1) गुजराती (gujarātī), गुजराती भाषा (gujarātī bhāṣā) japoński: (1.1) グジャラート語 (gujarāto go) malajalam: (1.1) ഗുജറാത്തി (gujaṟātti) niemiecki: (1.1) Gudscharatisch słowacki: (1.1) gudžarátčina